Allerhellgen: en Dag vun der Erënnerung, tëscht Traditiounen an Andacht

A Frankräich, an Däitschland wéi och zu Lëtzebuerg ass den Ufank vum November vun Traditioune vun Erënnerung an Andacht gepräägt.

Allerhellgen, dat all Joer den 1. November gefeiert gëtt, ass e chrëschtleche Feierdag, deen allen Hellegen, bekannten an onbekannten, gewidmet ass. Et gëtt dacks mam Besuch vun de Kierfechter verbonnen, wou d'Famille Blumme leeën a Käerzen ufänken, fir hir verstuerwen Noen ze éieren.

Mee en Ënnerscheed sollt een a Gedanken halen: Den 1. November ass Allerhellgen, wärend den 2. November dem Gedenken un all déi Verstuerwen gewidmet ass, och Allerséilen genannt.

Traditiounen iwwer d'Grenzen ewech

An eiser grenziwwerschreidender Regioun huet dës Zäit verschidden Nimm. An Däitschland schwätzt een vun „Allerheiligen“, wärend de Feierdag zu Lëtzebuerg als „Allerhellgen“ bekannt ass.

Zu Lëtzebuerg halen d'Famillen virun allem d'Traditioun vun de Kierfechtsbesich op, mat Blummen, Käerzen an der Segnung vun de Griewer. An e puer Géigende vum Norde vum Land besteet en alen Usaz, „Trauliicht“ genannt, bei deem Rommelen ausgehielegt, dekoréiert an duerch eng Käerz beliicht ginn.

An Däitschland gëtt Allerheiligen och a verschiddene Bundeslänner gefeiert, ënner anerem am Saarland an a Rheinland-Pfalz, wou dësen Dag e Feierdag ass.

Eng Traditioun, déi weiderginn gëtt!

Iwwer déi reliéis Praktiken eraus bleift Allerhellgen e Moment, wou an der Famill eppes weiderginn gëtt. Fir verschidde Leit ass et d'Geleeënheet, hir Noen erëmzegesinn, d'Geschicht vun deenen ze erzielen, déi net méi do sinn, a Gesten ze bewahren, déi vu Generatioun zu Generatioun weiderginn ginn.

An engem Alldag, dee séier esou dacks vu Vitess a Flichte bestëmmt gëtt, erënnert dësen Dag och drun, wéi wichteg et ass, sech Zäit ze huelen, fir sech ze erënneren.

Op dësem 1. November denkt Radio Tripoint un all déi, déi dësen Dag notzen, fir d'Erënnerung un hir Noen ze éieren.

Radio Tripoint – De grenziwwerschreidende Radio.