November an Däitschland: wa Lanteren, Traditiounen a Solidaritéit d'Dierfer beliichten

Ënnert dësen Traditiounen ass Mäertesdag, deen den 11. November gefeiert gëtt, nach ëmmer ee vun de symbolträchtegste Rendez-vousen.

Mäertesdag: eng Traditioun ronderëm d'Deelen

D'Fest vum Hellege Martin huet säin Urspronk an der Geschicht vum Martin vun Tours, engem fréiere réimeschen Zaldot, deen am 4. Joerhonnert Bëschof gouf.

Der Traditioun no soll de Martin, wéi hien nach Zaldot war, säi Mantel mat engem aarme Mann gedeelt hunn, deen ënnert der Keelt gelidden huet. Dës generéis Geste ass zum Symbol vun dësem Fest ginn: d'Deelen, d'Solidaritéit an d'Opmierksamkeet fir déi Bedierftegst.

Nach haut gëtt dës Geschicht de Kanner an den däitsche Schoulen a Familljen erzielt.

D'Lanterenëmzich: Liicht an de Stroossen

Op Mäertesdag bastelen d'Kanner hir eege Lanteren, dacks an der Schoul oder an der Spillschoul. Wann et däischter gëtt, versammele si sech, fir un de bekannten „Laternenumzüge“ deelzehuelen, Lanterenëmzich, déi an de Quartieren an Dierfer organiséiert ginn.

Begleet vun traditionelle Lidder, heiansdo ugefouert vun enger Persoun op engem Päerd, déi den Hellege Martin duerstellt, bidden dës Cortègeë gesellegt Momenter, déi d'Famillje besonnesch gär hunn.

D'Luuchten, déi duerch d'Stroosse zéien, symboliséieren och d'Deelen an d'Hoffnung, wann déi kierzste Deeg vum Joer méi no kommen.

Martinsfeuer a Weckmann: d'Aromae vun der Traditioun

D'Fest geet dacks beim „Martinsfeuer“ weider, dem traditionelle Mäertesfeier. Awunner, Kanner a Famillje komme ronderëm d'Flamen zesummen, fir e waarme Moment ze deelen.

Eppes, wat net feele dierf: de „Weckmann“, a verschiddene Regiounen och „Stutenkerl“ genannt. Dëse Bréioche a Form vun engem klenge Männchen, heiansdo mat enger Päif aus Terracotta dekoréiert, gehéiert zu de Leckereien aus där Zäit.

Dës kulinaresch a festlech Traditioune droen dozou bäi, datt Mäertesdag en Event ass, dat déif an der däitscher Vollekskultur verankert ass.

November, tëscht Erënnerung an Traditiounen

De Mount November ass an Däitschland och vun anere wichtege Rendez-vouse geprägt.

Den 1. November gëtt Allerhellegen a verschiddene Bundeslänner gefeiert, besonnesch a Regioune mat kathoulescher Traditioun. D'Famillje ginn op de Kierfecht, fir d'Griewer vun hire Léiwe mat Blummen ze schmaachen an ze fleegen.

Den 9. November huet och eng besonnesch Plaz an der däitscher Geschicht. Dësen Datum erënnert u verschidde grouss Evenementer, besonnesch de Fall vun der Berliner Mauer 1989, awer och un d'Reichspogromnuecht vun 1938, eng tragesch Episod vun antisemitescher Verfolgung ënnert dem Naziregime.

Den 11. November markéiert och den Ufank vun der Fuesentzäit a verschiddenen däitsche Regiounen, besonnesch am Rheinland, mam traditionelle Start vun der Fuesentssaison um 11.11 Auer.

Wéi de November weidergeet, weise sech schliisslech déi éischt Virbereedunge fir den Advent. Chrëschtmäert, Adventskränz a Luuchtdekoratioune kënnegen no an no d'Feierdeeg vum Joresenn un.

Eng Kultur, déi iwwer d'Grenze geet

An eiser Dräilännereck kennen dës Traditiounen keng strikt Grenzen. Tëscht dem franséische Moselle-Departement, dem däitsche Saarland a Lëtzebuerg kräizen sech déi kulturell Bräich, gi weiderginn a gläichen sech heiansdo.

Mäertesdag, d'Lanterenëmzich an d'Rendez-vouse vum November zeien vun dësem gemeinsame kulturelle Räichtum.

Iwwer d'Fester an d'Feierlechkeeten eraus erënneren dës Traditiounen drun, wéi wichteg et ass, dat kollektiivt Gedächtnis ze erhalen, d'Geschichten un déi nei Generatiounen weiderzeginn an d'Bande tëscht den Awunner ze fleegen.

Well wien d'Traditioune vun eisen Noperen kennt, versteet och eis eege Geschicht besser.