„Naturdenkmal“: wann e Bam zu engem Naturmonument gëtt.

Vläicht sidd Dir schonn un dësem Schëld laanschtkomm, ouni ze wëssen, wat et bedeit?

Op verschiddene besonnesche Beem an Däitschland weist en dräieckegt gréng-wäisst Schëld mat der Opschrëft „Naturdenkmal“ – wuertwiertlech „Naturmonument“ – datt de Bam e besonnesche Statut huet.

Mee firwat en eenzele Bam schützen?

Well verschidde Beem richteg Deeler vum lokale Naturpatrimoine sinn. Hiren Alter, hir Gréisst, hir Seelenheet, hir aussergewéinlech Form oder hir ökologesch oder historesch Bedeitung kënne rechtfäerdegen, datt se als Naturmonument klasséiert ginn.

Esou kann e Bam e richtegen Zeie vun der Geschicht vun enger Regioun ginn.

De Schutz vu besonnesche Beem an Däitschland ass net vun haut. Scho 1906 grënnt Preisen eng éischt Institutioun fir d’„Naturdenkmäler“. D’Prinzip gëtt duerno duerch d’däitsch Gesetzgebung gestäerkt, virun allem 1935.

Haut sinn d’Naturdenkmäler duerch de § 28 vum däitsche Bundesnaturschutzgesetz geschützt.

A bei eis?

An eiser Géigend si sou geschützte Beem guer net seelen. Mäerzeg (Merzig) zielt zum Beispill 5 Naturdenkmäler, virun allem besonnesch Beem. Zu Perl stinn och e puer Eechen, Bichen, Lannen a Platanen ënner dësem Schutz.

Wann Dir also déi nächste Kéier un engem Schëld „Naturdenkmal“ laanschtkommt, huelt Iech d’Zäit, de Bam unzekucken: vläicht gehéiert en zum Naturpatrimoine vun eiser Regioun.